شعر سپید/ با من سخن بگو

شعر سپید بامن سخن بگو

بامن سخن بگو ،

خسته‌ ام، نگاهت می‌کنم

حسادت می‌کنم، اسمان گونه‌ات را بوسیده

باران موهایت را در اغوش کشیده

خورشید تنت را بوییده

باد با رقص گیسوانت ، هزاران بار خندیده

افتاب تا افق چشمانت به نظاره نشسته

و من دوستت دارم، بی انکه خود بدانم چرا؟

،مثل یک ارزو، مثل یک تبسم، مثل یک کودک یتیم

می‌خوانمت،

فقط یک امشب را

به میهمانی چشمان من بیا

اسرفـــــــ قلندری

 [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]