از چه بگویم

از چه بگویم

از درد بگویم، مگر درد مرا مرهمی هست؟

طبیبی نیست در شهر، سراغش را نمی‌گیرم

اگر باشد نمی‌آید سراغ من

چرا پس مرهمی جویم 

دلم  در گل فرومانده، نه راه پیش دارم من

نه راه پس، نگاهم در پی جاده است که شاید 

شهسواری از دور می‌آید، دریغ آن هم که 

مادر گفت: تمام این‌ها قصه است.

دلم را دل طلب کرده است و گلبانگی که 

ز سوی یار می‌آید ، خدایا این‌بار را ممکنش گردان

                                                                                اشرفـــــــــــــــــــــــــــــــــ قلندری