قدمت شعر در ایران و جهان
قدمت شعر در ایران وجهان
قدیمیترین سرودههای به جا مانده به وداهای هندوان برمیگردد. تاریخ قدیمیترین سروده
را بین هزار تا پنج هزارسال قبل از میلاد مسیح میدانستند. اما این فاصله زمانی بسیار هرگز
بر کسی بطور قطع مشخص نشده است. گاتاهای زرتشت نیز از اشعار کهن هستند.و هجایی هستند.
نخستین منظومه جهان
قدمت شعر در ایران و جهان را با نخستین منظومه جهان بررسی خواهیم کرد
نخستین منظومه جهان گیلگمش است که در ان جا تاریخ تمام میشود. اسطوره آغاز
میشود. حماسههای بزرگ بر پایه اسطوره میباشد. اسطورههای بزرگ بر پایه شرایط
تاریخی بنا میشود.
جهان چندین حماسه بزرگ را دیده است
نگاهی به قدمت شعر در ایران وجهان اول نظر ما را به منظومه جلب میکند
- در یونان ایلیاد و ادیسه اثر هومر
- در هند مهابهاراتا و رایانا
- در یونان انه ابید اثر ویرژیل
در ایران شاهنامه اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی
نکته مهم و قابل توجه اینجاست که تمامی این حماسهها در بزنگاههای خطیر تاریخی
هر ملت ساخته شدهاند.
چینیهای باستان نیز به شعر علاقه نشان میدادند. و البته اثاری نیز خلق کردهاند .
شیچینگ یا کتاب شعر یا کتاب سرودهها از جمله اثار به جا مانده از چین باستان در شعر میباشد
دیدگاه ارسطو
قدمت شعر در ایران و جهان را تنها شخصی که مورد بررسی قرار داد ارسطو بود.
در میان منطقیون و فلاسفه قدیم کسی که به صورت مدون و درست و قابل قبول به شعر پرداخته ارسطو است.
اما در فن شعر او رسالهای مستقل بر نتیجه شعر دارد .
ارسطو نظریه ادبی خود را بر پایه محاکات (تقلید واقعیت) بنا می کند.
او توجه ویژهای به سه عنصر وزن(اتباع) لفظ و هماهنگی دارد و اینها را جز پایه و اساس شعر
میداند
در طبقه بندی ارسطو
- حماسه
- تراژدی
- کمدی
و اقسام وابسته به ان مانند آواز( دبترامپ) اهنگ و اشعار غنایی( رقص)
همگی در اصل هنری و یکسان میباشند.
تفاوت انها در چگونگی به کار گیری ابزار تقلید وشیوه نقد میباشد.
ارسطو در جایی میگوید :کار شاعران آن نیست که انجه را که اتفاق افتاده مو به مو گزارش دهد ، یا بگوید کار او اینست، امور را ، اتفاق را، به روشی خاص با بکار گیری ارکان بیان کند.
تفاوت شاعر و مورخ
تفاوت شاعر ومورخ به نوع نگارششان نیست که یکی نظم میگوید و ان دیگری به نثر.
زیرا تاریخ را نیز به نطم هم میتوان گفت. شعر الهام است، فلسفه است و خاص است .
شعر بیشتر به کلیات میپردازد اما وظیفه مورخ نوشتن به طور کامل با شرح ما وقع و
ذکر جزییات است.
البته نکته مهم این است که شاعر برحسب حال و هوای حاص والهام ومحیط شعری
را میسراید اما تاریخ باید نام اشخاص مهم و تاثیر گذار را نیز با شرح وقایع بیان کند
منبع مورد استفاده و لینک
http://honarmandh33.blogfa.com/post/18
دیدگاهتان را بنویسید