سایه‌هامان

سایه‌هامان رفته‌اند

عکس‌هایمان هنوز به دیوارند

غبارالودند، کهنه شده‌اند

شکسته‌اند

تار سذه‌اند

من

من نمی‌دانم

در کدامین صبحگاه تو را بخوانم

افتاب می‌اید

سایه هامان رنگ‌پریده‌اند

دور می‌شوند

انگار خواب بوده‌ام

انگار خواب یک رویا را دیده‌ام

زیر بارش افتاب

خواب رویای با تو بودن را دیده‌ام