ترسیدم و باز ترسیدم

ترسیدم و باز ترسیدم.دیروز مردی کریه و ابله ‌رو  را در کوچه‌مان دیدم.ترسیدم کمی انطرفتر ایستادم.

داس در دستش بود، امده بود تا گلهای باغچه را هرس کند. گفتمش: علفهای هرز را هرس می‌کنند،

این گلهای رز وحشی، این، این یاسمن‌ها را چگونه؟ 

مرد خنده کریه‌ای کرد ، از وحشت به اسمان تکیه کردم . گفت: فرمان این‌ست.

باز خندید وباز هرس کرد .

اسمان دستم را گرفت.

هر دو باهم از این سیاهی مطلق گریستیم.

اشرفــــــــــــــــــــــــــــــــ قلندری