شعرسپید پای خوشبختی
شعر سپید پای خوشبختی
پای خوشبختیام لنگ میزند
تو را میخواهد
شاید مرهمی باشی
تو را از دور میبینم
همانجایی که من را پای رفتن نیست
نگاهم کن
تو باور کن
روزگار فقیرانهام
اسباب خنده کودکیست
در سکوتی که فریاذ میزنم
مردها مردهاند
وحقیقت غریبست ونامرد
دیدگاهتان را بنویسید