چای کهنه

 چای کهنه نشسته‌ام روبروی لب‌تابی که باز کرده‌ام ، چشم دوخته‌ام به صفحه ، چه باید بنویسم، از چه باید بگویم ، 

یادم می‌رود،من در زمان گم می‌شوم ، مکانم را نمی‌دانم ،چای سرد شده است. از دهان افتاده مثل همان روزها

إ که تو می‌گفتی گاه زندگی بوی کهنگی می‌دهد، می‌خندیدی و سر تکان می‌دادی و من در چشمان تو گم می‌شدم .

إ چای سرد شده است. چقدر مزه کهنگی زندگی را می‌دهد.

امروز بعد از این‌همه سال صبح‌دم با تو غروب کرده‌ام