شعر سپید/عشق یک بهانه بود

عشق یک بهانه بود

عشق یک بهانه بود تا باز ببینمت

چشمهایت را

تا در اعماق اقیانوسش غرق شوم

شاید دلت به رحم امد

دستانم را گرفتی

درساحل چشمهایت

به نماز بایستم

چه کردی ؟

چه کردی بامن

نگاهت مرا تا نا کجا اباد زندگیم برد

اما تو چه کردی؟

چشمهایت را دریغ کردی

قاب کردی بر دیوار کاهگلی

ایا دیوار می‌تواند عشق را معنا کند

اشرفـــــــــــــــــ قلندری