شعر سپید
دلم امروز چه فریاد کشد
که خدایا دل من عاشق ودیوانه توست
تو مرانی ومخوانی مرا
دل من میشکند
دل من گرچه کمی ازبرتو دور بود
اما درسینه خود عاشق ودیوانه توست
پس پیامم برسان بردردوست
که گنهکار نبود بنده من
تو مرانش که بود عاشق من
تو فقظ دست بگیر
تو بدان کار به فرمان من است
تو بدان راه نشان
باقیاش با من و اوست
گرچه باز هم به کحی راه رود
اما از خانه مرانش
دل دیوانه نخوانش
بگذارش که بماند باما
چون که او بنده ما بود و منم بندهنواز
تو از او دست بگیر
باقی کارش بامن
دیدگاهتان را بنویسید